
A po śmierci staniesz się… drzewem?
Wyobraź sobie, że po śmierci nie spoczywasz pod marmurowym pomnikiem, lecz pod mchem, liśćmi i wśród drzew.
Lasy Pamięci to wyjątkowe przestrzenie na cmentarzach, stworzone z myślą o tych, którzy chcą pozostać blisko przyrody – dosłownie.
Nie znajdziesz tu nagrobków, płyt ani sztucznych dekoracji. W ziemi spoczywają biodegradowalne urny – z drewna, wikliny czy tektury – które z czasem rozłożą się bez szkody dla przyrody.
Przy wejściu do Lasu Pamięci znajdują się kamienne tablice z nazwiskami osób pochowanych na terenie. To tam można zapalić znicz czy położyć wieniec.
Miasto Poznań opisuje tę ideę tak:
„Dzięki wykorzystaniu potencjału tego leśnego i spokojnego zakątka nekropolii na Junikowie, Las Pamięci umożliwia kontemplację i wspominanie zmarłych wśród szumu drzew. Opadające jesienią liście i leśna ściółka są naturalnym wystrojem tego szczególnego miejsca pamięci, a przy tym naturalną aranżacją, której nie trzeba sprzątać, poprawiać i dodatkowo dekorować.”
Takie ekologiczne przestrzenie można znaleźć w kilku miastach w Polsce:

Poznań – Las Pamięci, Pole Pamięci, Ogród Pamięci (Cmentarze Komunalne Junikowo i Miłostowo)

Gdynia – Kwatera Leśna (Gdyński Cmentarz Komunalny w Kosakowie)

Łódź – Las Pamięci (Cmentarz Komunalny Szczecińska), „Drzewa Pamięci” (Cmentarz Ewangelicko-Augsburski)

Kraków – „Drzewa Pamięci” (Cmentarz Komunalny Podgórki Tynieckie)

Szczecin – Ogród Pamięci (Cmentarz Centralny)

Opole – Ogród Pamięci (Cmentarz Komunalny w Opolu-Półwsi)
Jakie jeszcze rozwiązania pozwalają zamienić pożegnanie w początek nowego życia? Oto kilka inspirujących przykładów

Capsula Mundi – włoski projekt, w którym ciało lub prochy umieszcza się w biodegradowalnej kapsule. Nad kapsułą sadzi się drzewo. Kiedy wyrośnie, stanie się żywym pomnikiem pamięci. Na stronie projektu jest zdjęcie z napisem: „Hi, Dad!” (Cześć tato!) przy dotyku dłoni do kory drzewa

To zaskakująco przedłuża kontakt z bliskimi.

Bios Urn – hiszpańska urna, w której prochy miesza się z nasionem wybranego drzewa. Można „zasadzić siebie” jako klon, lipę czy dąb – symbol nowego życia. Dostępne są też takie urny dla zwierząt.

Coraz więcej krajów poszukuje też innych ekologicznych form pożegnania:

Urny solne – rozpuszczają się w wodzie, nie pozostawiając po sobie śladu.

Kompostowanie ciał – w USA i Szwecji ciało przekształca się w żyzną ziemię w ciągu kilku tygodni.

Alkaliczna hydroliza – alternatywa dla kremacji z użyciem wody i ciepła, mniej energochłonna i przyjazna środowisku.
Źródło: