W różnych miejscach na świecie są nazywane GRx, green prescription, nature prescription albo green social prescribing.
W Polsce jako pierwsza zaczęła o nich pisać dr Katarzyna Simonienko z Centrum Terapii Las, a były one znane wcześniej w wielu krajach.
Czym są zielone recepty?
To pisemne zalecenia, które mają na celu poprawę stanu zdrowia pacjenta/klienta – w ramach profilaktyki, wspierania procesu zdrowienia czy nawet rehabilitacji.
Dotyczą aktywności w przyrodzie i pogłębienia relacji z nią. Mogą dotyczyć one spacerów w przyrodzie, obserwacji ptaków (ornitologia terapeutyczna) lub innych elementów świata naturalnego, leśnych kąpieli czy innego rodzaju praktyki mindfulness w przyrodzie.
Co zwykle zawierają?
- opis zalecanej praktyki w przyrodzie
- czas praktyki i jak często warto ją wykonywać
- propozycję miejsca
Tu od razu warto dać uwagę, że zalecana aktywność powinna być dostosowana do stylu życia pacjenta/klienta. Nie powinna być czymś, co może spowodować dodatkowy stres związany z wykonaniem lub odpytywaniem z wykonania zadania (mogą się pojawić skojarzenia ze szkołą).
Kto je może wystawić?
Specjalista ochrony zdrowia np. lekarz, fizjoterapeuta, psychoterapeuta, psycholog, pielęgniarka, terapeuta zajęciowy, położna.
Od kogo się zaczęło?
Pierwsza była Nowa Zelandia, gdzie w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Ministerstwo Zdrowia zachęcało lekarzy i pielęgniarki by przepisywali zielone recepty dotyczące diety i aktywności fizycznej. W ten sposób starano się leczyć depresję, otyłość, nadciśnienie czy cukrzycę typu 2.
Praktyki w innych krajach
Inne kraje, które wprowadziły zielone recepty to: Kanada, USA, Korea Południowa, Japonia, Wielka Brytania (Szkocja) czy Finlandia.
Materiały do pobrania
Przykładowe zielone recepty możecie pobrać ze strony Centrum Terapii Las. My też przygotowujemy dla Was takie materiały i będziemy aktualizować ten wpis.