Adam
Wnoszę do spacerów:
- uznanie lasu jako nauczyciela – tego, który działa, pomaga zdrowieć, wie, co każdej osobie jest potrzebne. Moim zadaniem jest wspieranie procesu,
- indywidualne podejście do każdej osoby – uznaję, że każdy/a z nas ma swoją historię, z którą przychodzi na spacer. Jest tu widziany/widziana. Zależy mi na włączeniu każdej osoby na zasadach dobrowolności,
- uznanie sieci współzależności – uznaję, że jesteśmy w różnych, złożonych systemach, które na nas wpływają. Do nich zapraszam też las,
- uczenie się – dzięki obserwacji, ewaluacji, superwizji, warsztatom, w których biorę udział, zdobywaniu nowych doświadczeń, uznaniu wartości badań naukowych, na których opiera się praca w lesie, wymianie doświadczeń z innymi przewodnikami/przewodniczkami. Uznaję, że możemy uczyć się od siebie nawzajem,
- doświadczenie rozwijania innych – dzięki pracy trenerskiej, mentoringowej, indywidualnym, pogłębionym spacerom w lesie,
- budowanie wspólnoty i pracę metodą kręgu – to praca, która ma ponad 20 lat – wzmacnianie wspólnot lokalnych na poziomie lokalnym na Bielanach w Warszawie, na poziomie całego miasta (Urząd m.st. Warszawy), udział w kręgach (doświadczenie 6 lat), wzmacniania więzi człowieka z przyrodą, krajobrazem, samym sobą, innymi osobami,
- szacunek wobec przyrody, lokalności, krajobrazu – dzięki działaniu w ruchu klimatycznym, kooperatywie spożywczej, związkom mojej rodziny z lasem, co najmniej od ośmiu pokoleń, pokazuję piękno i opowiadam o historii miejsc,
- wdzięczność i wzajemność – za podpowiedzi, które otrzymałem od drzew, lasu, osób, które pojawiły się na drodze. Teraz wracają w formie praktyki.
- doświadczenia z różnych sektorów i poziomów – pracy w biznesie, NGO, samorządzie, pracy z indywidualnymi osobami, na poziomie społeczności, poziomie miejskim i ogólnopolskim,
- moc opowieści – dzięki czytaniu, słuchaniu i przekazywaniu mądrości, która idzie przez pokolenia, pracy z symbolami, archetypami,
- jakości żywej ziemi i tańczących kamieni – dzięki temu jest struktura, stabilizacja, ruch i życie,
- radość z parzenia naparów.